Historia

1958

Dnia 20 marca 1958 roku odbyło się zebranie organizacyjne w sprawie powołania Spółdzielni Mieszkaniowej. Już niecały miesiąc później, a dokładnie 11 kwietnia 1958 roku na Walnym Zebraniu Założycielskim podjęto uchwałę o utworzeniu Robotniczej Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej „Kotwica”. 6 maja 1958 roku została ona wpisana do rejestru przez Sąd Powiatowy w Szczecinie pod nr 1461.

1959

22 marca 1959 roku została w Sądzie zarejestrowana (nr 1472) Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa przy Szczecińskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego nr 1.

1962

Rok 1962 przyniósł kolejny rozwój spółdzielni mieszkaniowych w mieście. 24 stycznia tego roku nastąpiło połączenie się Międzyzakładowej Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej „Budowlani” z Robotniczą Spółdzielnią Mieszkaniową przy SPBM nr 1. W wyniku tego połączenia zarejestrowano Międzyzakładową Spółdzielnię Mieszkaniową „Zjednoczenie”. Zarejestrowanie tego faktu pod nr 1551 miało miejsce 24 maja 1962 roku. Do roku 1965 stan zasobów wynosił 366 mieszkań i 67 lokali użytkowych.

1966

W dniu 30 marca 1966 roku odbyło się Walne Zebranie w Spółdzielni „Kotwica”, na którym postanowiono dokonać zmiany nazwy. Statutowa zmiana na Lokatorska Spółdzielnia Mieszkaniowa „Kotwica” została zarejestrowana przez Sąd 13 kwietnia 1966 roku. Dzięki ciągłemu inwestowaniu na koniec 1968 roku Spółdzielnia posiadała łącznie aż 1325 mieszkań i 177 lokali użytkowych.

1969

17 czerwca 1969 roku na Walnym Zebraniu zdecydowano o połączeniu Spółdzielni „Kotwica” z Międzyzakładową Spółdzielnią Mieszkaniową „Komunalni”. 17 września 1969 roku zostało to zatwierdzone przez Sąd. W wyniku działań inwestycyjnych oraz połączeń na koniec 1975 roku majątek Spółdzielni liczył 79 budynków, w których znajdowały się 3544 mieszkania.

1976

Rok 1976 przyniósł kolejne zmiany. 5 stycznia tego roku zarejestrowano połączenie SM „Zjednoczenie” ze Spółdzielnią Budowlano-Mieszkaniową „Strzecha” (nr 1551). Pod koniec roku Centralny Związek Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego w Warszawie stwierdził celowość zmiany nazwy Spółdzielni „Zjednoczenie”. 16 października 1976 Sąd wykreślił z rejestru starą nazwę i wpisał w to miejsce nową, Spółdzielnię Mieszkaniową „Centrum”.
Wieloletnie działania Zarządów i Rad Spółdzielni, miały na celu utworzenie w centrum Szczecina jednej prężnej Spółdzielni Mieszkaniowej. W 1976 roku zostały one w końcu uwieńczone sukcesem.

1977

Dnia 28 lutego 1977 roku wpisano do rejestru sądowego Spółdzielnię Mieszkaniową „Śródmieście”. Niespełna trzy miesiące później, dnia 16 maja 1977 roku wpisano do tego samego rejestru połączenie Spółdzielni Mieszkaniowej „Śródmieście”, Spółdzielni Mieszkaniowej „Centrum” oraz Lokatorskiej Spółdzielni Mieszkaniowej „Kotwica”. Pierwsza z nich jest Spółdzielnią przejmującą, a dwie kolejne są Spółdzielniami przejmowanymi. Przewodniczącym Zarządu został Marian Kuligowski. W dniu połączenia Spółdzielnia liczyła 7 913 członków. Jej zasoby to 123 budynki o łącznej powierzchni użytkowej równej 335 040 m2. W tym okresie Spółdzielnia prowadziła działalność inwestycyjną na osiedlu Gontyny, osiedlu Skarpa oraz osiedlu Tatrzańskim. Oddano do użytku budynek przy ul. Arkońskiej 14.

1978

W roku 1978 kontynuowano prace związane z rozwojem nowo powstałej Spółdzielni. Opracowano i wdrożono w życie nową strukturę organizacyjną poprzez wyodrębnienie trzech nowych zakładów: ZBR, ZEDO i Pogotowie Spółdzielcze i Zakład Zieleni. W pionie eksploatacyjnym utworzono zaś trzy Administracje Osiedlowe. Działalność inwestycyjna w dalszym ciągu była prowadzona na osiedlu Tatrzańskim, osiedlu Gontyny oraz osiedlu Skarpa. Do użytku oddano cztery budynki mieszkalne zlokalizowane przy ul. Wiosny Ludów 1, ul. Parkowej 35-36, ul. Parkowej 37-38 oraz ul. 1 Maja 28, 29. Poważnym problemem tego roku była ostra zima, która dotkliwie dawała się we znaki mieszkańcom. W wyniku bardzo silnych mrozów pękały rury instalacji wodnych, grzewczych i kanalizacyjnych.

1979

Jednym z kluczowych zagadnień dla Spółdzielni w roku 1979 było funkcjonowanie zakładów własnych. ZBR wykonywał remonty i konserwacje budynków oraz usługi dla ludności, jak również w niewielkim zakresie prace inwestycyjne na osiedlach. ZEDO wykonywał remonty i konserwacje dźwigów osobowych w budynkach spółdzielczych całego miasta. Zakład Zieleni zajmował się natomiast zagospodarowaniem i pielęgnacją terenów zielonych. Działalność inwestycyjna obejmowała następujące osiedla i obiekty: osiedle Tatrzańskie, osiedle Gontyny, osiedle Skarpa III, ul. Jagiellońska 6. W tym roku SM „Śródmieście” weszła do grona trzech największych Spółdzielni Mieszkaniowych działających na terenie całego województwa szczecińskiego. W tym roku oddano do zasiedlenia budynek przy ul. 1 Maja 26-27.

1980

Miejska Rada Narodowa w roku 1980 dokonała nowego podziału miasta Szczecina na osiedla i obwody mieszkalne samorządu mieszkańców. W związku z tym zwołano zebrania członków Spółdzielni, na których wybrano delegatów na osiedlowe konferencje samorządu mieszkańców. Do eksploatacji przekazano budynek mieszkalno-usługowy zlokalizowany przy al. Wyzwolenia 68. Oprócz tego w dalszym ciągu realizowane były inwestycje na osiedlu Tatrzańskim, Skarpa III, Gontyny oraz w bloku przy ul. Jagiellońskiej 6. W tym roku przekwalifikowano również 102 mieszkania z lokatorskich na własnościowe. Było to możliwe dzięki wykupowi ich przez członków Spółdzielni.

1981

W 1981 roku inwestowaliśmy w dalszym ciągu na osiedlu Gontyny, osiedlu Tatrzańskim, osiedlu Skarpa III oraz przy ul. Jagiellońskiej 6. Dodatkowo rozpoczęliśmy inwestycję na osiedlu Felczaka – Herbowa. W tym roku przekwalifikowano 199 mieszkań z lokatorskich na własnościowe co zwiększyło ich ilość aż do 1694. Zakłady własne w dalszym ciągu wykonywały bieżącą konserwację eksploatowanych zasobów, remonty budynków mieszkalnych oraz usługi dla ludności. Spółdzielcze Pogotowie Techniczne świadczyło natomiast usługi w zakresie usuwania uszkodzeń w instalacjach elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych i ciepłej wody dla innych spółdzielni miasta Szczecina.

1982

W organizacji Spółdzielczości Mieszkaniowej w tym roku zaszły bardzo duże zmiany. W stan likwidacji postawiono Wojewódzką Spółdzielnię Mieszkaniową. W jej miejsce powołano Związek Spółdzielni Mieszkaniowych Województwa Szczecińskiego. Zrzeszał on Spółdzielnie Mieszkaniowe i inne jednostki organizacyjne spółdzielczości mieszkaniowej na zasadzie dobrowolności. Reprezentował interesy Spółdzielni wobec organów władzy i administracji państwowej, udzielanie pomocy Spółdzielniom w realizacji ich zadań, prowadzenie instruktażu, opracowywanie programów spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego, itp. 16 września tego roku weszła w życie nowa Ustawa o Prawie Spółdzielczym. Odbył się również III Krajowy Zjazd delegatów Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego, na którym wybrano Radę ZCSBM, do której wszedł Prezes SM „Śródmieście” pan Marian Kuligowski. Działalność inwestycyjna SM „Śródmieście” była prowadzona na osiedlu Gontyny, osiedlu Tatrzańskim, przy ul. Jagiellońskiej 6 oraz na osiedlu Herbowa – Felczaka.

1983

Działalność inwestycyjna Spółdzielni w tym roku prowadzona była przy ul. Jagiellońskiej 6, na osiedlu Tatrzańskim, osiedlu Herbowa oraz osiedlu Felczaka. Do eksploatacji oddano część mieszkalną budynku przy ul. Jagiellońskiej 6-6a oraz garażowiec przy ul. Czesława 6. Przekwalifikowano również kolejne 247 mieszkań z lokatorskich na własnościowe, co zwiększyło ich ilość do 2100, tj. 28,7% ogółu mieszkań. Zakłady własne prawie podwoiły swoją produkcję wykonując roboty na kwotę 91 186 tys. zł w stosunku do 58 500 tys. zł w roku poprzednim.

1984

W roku 1984 kontynuowana była kwestia przekształcania mieszkań z lokatorskich na własnościowe. Tym razem dokonano tego w 34 przypadkach, co zwiększyło ilość mieszkań własnościowych do 2134, czyli 29,1% wszystkich. Działalność inwestycyjna prowadzona była na osiedlu Herbowa, osiedlu Felczaka, w budynku przy ul. Parkowej – Dubois oraz przy ul. Jagiellońskiej 6. W ramach realizacji inwestycyjnej w przyszłości podpisano porozumienie z Wojewodą Szczecińskim. Dzięki temu Spółdzielnia miała być inwestorem tzw. osiedla „Centrum Szczecina”. Zlecono Politechnice Szczecińskiej opracowanie analizy koncepcji osiedla pod kątem budowy mieszkań. Projekt ten nie został niestety zrealizowany przez Spółdzielnię z przyczyn od niej niezależnych. Teren ten przeznaczono ostatecznie na inne cele.

1985

Działania inwestycyjne w tym roku w dalszym ciągu były prowadzone na osiedlu Herbowa, osiedlu Felczaka oraz przy ul. Parkowej – Dubois. Przekwalifikowano również 69 mieszkań z lokatorskich na własnościowe. Ogółem liczba mieszkań własnościowych wynosiła 2203, czyli 29,8% wszystkich mieszkań. W tym roku przyjęto do użytkowania trzy budynki. Znajdują się one przy ul. Szymanowskiego 17-17c, oraz ul. Felczaka 20-20e. Główne działania były ukierunkowane na utrzymanie zasobów mieszkaniowych w należytym stanie oraz dbanie o należyty wygląd i estetykę osiedli.

1986

W związku z faktem przekwalifikowania w tym roku 23 mieszkań z lokatorskich na własnościowe udało się osiągnąć ich liczbę na poziomie 2226 mieszkań, co stanowiło 30% ich ogółu. Działalność inwestycyjna była prowadzona przy ul. Szymanowskiego, ul. Felczaka oraz ul. Parkowej – Dubois. Do eksploatacji oddano część usługową w budynku przy ul. Felczaka 20-20a, pawilon gastronomiczny przy ul. Szczanieckiej 6a, magiel przy ul. 1 Maja 20 oraz garaże murowane i blaszane. W dalszym ciągu starano się utrzymać zasoby w należytym stanie oraz dbano o ich wygląd i estetykę osiedli.

1987

Rok 1987 był rokiem, w którym oddano do użytku kolejne mieszkania. Tym razem miało to miejsce w budynku mieszkalnym przy zbiegu ul. Parkowej 14-15-16-17-18-19-20-21 i ul. Dubois 46-47-48 oraz przy ul. Wiosny Ludów 57-63. Oprócz tego przekwalifikowano 76 mieszkań z lokatorskich na własnościowe. Ogółem ilość mieszkań własnościowych wzrosła do 2302, czyli 30,5% ogółu mieszkań. Działalność inwestycyjna była prowadzona w budynku przy ul. Parkowej – Dubois, ul. Bohaterów Warszawy 15/16 oraz na osiedlu Małe Stoki. Starzejące się budynki wymagały systematycznej konserwacji i remontów, które były realizowane przez zakłady własne Spółdzielni. Mimo trudności zasoby w dalszym ciągu utrzymywane były w należytym stanie.

1988

Rozbudowa osiedla Małe Stoki była kontynuowana również w tym roku. W związku z zapowiedzią nowych zasad kredytowania budownictwa mieszkaniowego nastąpiło w tym roku masowe wykupywanie mieszkań przez członków Spółdzielni. Ogółem przekształcono 1850 mieszkań z lokatorskich na własnościowe co stanowiło 64% ogółu mieszkań. Oprócz tego oddano do użytkowania kolejne trzy budynki na osiedlu Arkońskie – Stoki. Rozpoczęto również nową inwestycję na osiedlu Kijewo. Do eksploatacji przekazano budynki zlokalizowane przy ul. Wiosny Ludów 71-77, ul. Wiosny Ludów 79-87, oraz 83-87. W dalszym ciągu utrzymywano zasoby spółdzielcze w należytym stanie technicznym.

1989

Rozbudowa osiedla Małe Stoki była kontynuowana również w tym roku. W związku z zapowiedzią nowych zasad kredytowania budownictwa mieszkaniowego nastąpiło w tym roku masowe wykupywanie mieszkań przez członków Spółdzielni. Ogółem przekształcono 1850 mieszkań z lokatorskich na własnościowe co stanowiło 64% ogółu mieszkań. Oprócz tego oddano do użytkowania kolejne trzy budynki na osiedlu Arkońskie – Stoki. Rozpoczęto również nową inwestycję na osiedlu Kijewo. Do eksploatacji przekazano budynki zlokalizowane przy ul. Wiosny Ludów 71-77, ul. Wiosny Ludów 79-87, oraz 83-87. W dalszym ciągu utrzymywano zasoby spółdzielcze w należytym stanie technicznym.

1990

Kolejne ustawowe zmiany w organizacji działalności spółdzielczości weszły w życie w tym roku. Zmieniono charakter Naczelnej Rady Spółdzielczej. W samej Spółdzielni postanowiono zmienić zasady rozliczania kosztów. Postanowiono też przeprowadzić zmiany w organizacji pracy Spółdzielni likwidując niektóre zakłady. Nastąpiła również reorganizacja administracji osiedli. Zamiast trzech Administracji Osiedlowych od tego roku funkcjonowały dwie. W tym roku oddano do eksploatacji budynek zlokalizowany przy ul. Wiosny Ludów 101-103-105.

1991

W dalszym ciągu prowadzono działania inwestycyjne w budynkach przy ul. Jagiellońskiej 32, ul. Malczewskiego, na osiedlu Kijewo, na osiedlu Małe Stoki, przy ul. Jana Kazimierza, ul. Kopernika 3-4-5 oraz ul. Łokietka 1a. Ogółem oddano do eksploatacji 226 mieszkań. Ze względu na brak jasnych zasad kredytowania budownictwa mieszkaniowego i bardzo wysokie oprocentowanie kredytów coraz mniej członków było stać na własne mieszkanie. Z powodu braku chętnych sprzedano mieszkania osobom nie będącym członkami Spółdzielni. Ze względu na brak możliwości kredytowania wstrzymano prace nad inwestycjami, które były na etapie przygotowawczym. W tym roku oddano do eksploatacji budynki znajdujące się przy ul. Wiosny Ludów 107-111, ul. Foczej 12-16, ul. Tarpanowej 20-24 oraz ul. Malczewskiego 8 a,b.

1992

Również i w tym roku, tak jak w poprzednim przyznano mieszkanie każdemu członkowi Spółdzielni, który zgłosił zapotrzebowanie i dysponował odpowiednią gotówką. Rozpoczęte i realizowanie inwestycje znacznie przekraczały zapotrzebowanie członków Spółdzielni. Działalność inwestycyjna była kontynuowana na osiedlu Małe Stoki, osiedlu Kijewo, budynku przy ul. Kopernika 3-4-5, ul. Łokietka 1a, ul. Boh. Getta Warszawskiego 24 oraz przy ul. Unisławy 13a. Tym razem oddano do eksploatacji 124 mieszkania zlokalizowane w budynkach przy ul. Jagiellońskiej 32, ul. Wiosny Ludów 65-69, ul. Wiosny Ludów 113-115, ul. Świstaczej 1-9 oraz ul. Tarpanowej 26-30. Przekształcono również 76 mieszkań lokatorskich na własnościowe. Zanotowano spadek w realizacji mieszkań wynikający ze zmian w sposobach kredytowania budownictwa.

1993

Kolejne mieszkania oddano do użytkowania w roku 1993. Tym razem były to budynki na osiedlu Kijewo zlokalizowane przy ul. Świstaczej 11-19 oraz ul. Tarpanowej 32-36. Również i tym razem trzeba było szukać chętnych spoza członków Spółdzielni. Przyjęto w poczet członków 162 osoby, które zadeklarowały kupno użytkowanego mieszkania lokatorskiego na własność. Środki ze sprzedaży chciano przeznaczyć na realizację programu termomodernizacji zasobów rozpoczętego w roku ubiegłym. Działalność inwestycyjna była prowadzona na osiedlu Kijewo, przy ul. Kopernika 3-4-5, ul. Łokietka 1a, ul. Unisławy 13a oraz przy ul. Boh. Getta Warszawskiego.

1994

Również i ten rok był kolejnym, w którym oddano do użytkowania wiele mieszkań. Znajdowały się one w budynku przy ul. Tarpanowej 38-44. Tym samym ukończono realizację całego osiedla Kijewo. Ostatecznie osiedle to składa się z siedmiu budynków. Oprócz tego przejęto w administrację budynki od Przedsiębiorstwa Połowów Dalekomorskich i Usług Rybackich „Gryf”. Znacznie zwiększyła się ilość powierzchni lokali usługowo-handlowych za sprawą oddania części usługowej w budynku przy zbiegu ulic Kopernika-Łokietka. Tym razem nie było za to większych zmian organizacyjnych. Działalność inwestycyjna prowadzona była przy ul. Boh. Getta Warszawskiego 24, ul. Unisławy 13 a, b, c, d, e, f oraz ul. Czesława. Ilość członków Spółdzielni zmalała w związku z wykreśleniem się ich i wykorzystaniem książeczek mieszkaniowych do innych celów.

1995

Tym razem oddano do eksploatacji budynek przy ul. Unisławy 13 a-b. Przekształcono również 107 mieszkań z lokatorskich na własnościowe. Działania inwestycyjne prowadzone były przy ul. Czesława 1 a, b, c, d, e. Ten rok był pierwszym, w którym wyraźnie widać było załamanie inwestycji. Było to spowodowane brakiem preferencyjnej polityki kredytowej państwa w zakresie finansowania polityki mieszkaniowej oraz nieprzygotowaniem terenów pod budownictwo mieszkaniowe przez Zarząd Miasta. W związku z tym Spółdzielnia zaczęła gromadzić środki na wykup terenów pod przyszłe inwestycje na osiedlu Kijewo Nowe. Planowano również inwestować w budownictwo plombowe.

1996

To był kolejny rok, w którym nastąpił wzrost zasobów Spółdzielni. Tym razem oddano do eksploatacji budynek mieszkalno-usługowy przy ul. Czesława 1 b, c, d, e. Przekształcono również 155 mieszkań lokatorskich na własnościowe. Najważniejszym zadaniem realizowanym w tym roku była sprawa kontynuacji programu termomodernizacji zasobów. Zainstalowano liczniki ciepła we wszystkich węzłach i sukcesywnie wymieniano zawory grzejnikowe na termostatyczne. Zawory udało się zamontować w 94% wszystkich mieszkań. W większości lokali zamontowano też podzielniki kosztów. Docieplano również ściany kolejnych budynków oraz dofinansowywano wymianę stolarki okiennej w mieszkaniach. Plany inwestycyjne obejmowały budynek przy ul. Grudziądzkiej 25 oraz osiedle Kijewo Nowe.

1997

Do eksploatacji oddano budynek mieszkalny przy ul. Grudziądzkiej 25. Działalność inwestycyjna prowadzona była natomiast przy ul. Odzieżowej – Czesława. Kontynuowane były, zapoczątkowane pod koniec ubiegłego roku, zmiany organizacyjne polegające na prywatyzowaniu grup konserwatorów osiedlowych oraz sukcesywnym prywatyzowaniu gospodarzy domów. Ogółem na koniec tego roku w zasobach Spółdzielni znajdowały się 172 budynki, w których z kolei znajdowały się 9412 mieszkania. 7069 z nich było własnościowych, co stanowiło 75,1% ogółu. Poza mieszkaniami w budynkach tych było 258 lokali użytkowych.

1998

W tym roku zakończono proces prywatyzacji gospodarzy domów. Był to koniec zmian organizacyjnych, po których zatrudnienie w Spółdzielni wynosiło 83 etaty. Zakończono również inwestycję, jaką była nadbudowa garażowca przy ul. Ofiar Oświęcimia 6. W ten sposób uzyskano budynek administracyjno-warsztatowy, w którym nową siedzibę uzyskała Administracja Osiedla nr 2. Dodatkowo Spółdzielnia zyskała nową świetlicę, w której można było organizować spotkania i zebrania członków Spółdzielni.

1999

Przedostatnią inwestycją oddaną do eksploatacji przez Spółdzielnię był budynek mieszkalno-usługowy z dwupoziomowym garażem zlokalizowany przy ul. Odzieżowej 12 b, c, d. Podjęto również przygotowania do inwestycji budynków przy ul. Barnima 3a i przy zbiegu ulic Barnima-Żupańskiego. Realizacja tej inwestycji była uzależniona od dokupienia terenu oraz współpracy z inwestorami rozpoczynającymi budowę w sąsiedztwie w kwestii nowej trafostacji. Ostatecznie do realizacji tej inwestycji nie doszło. Spółdzielnia tereny sprzedała, a środki uzyskane z tej transakcji przeznaczono na termomodernizację budynków.

2000

Ostatnim obiektem mieszkalnym w historii Spółdzielni był oddany w 2000 roku budynek z garażem podziemnym przy ul. Czesława 7 a, b, c. Podjęto co prawda przygotowania do nowej inwestycji u zbiegu ulic Śląskiej i Wielkopolskiej, ale do realizacji nie doszło, z powodu przeciągającej się aż do 2007 roku sprawy sądowej o usunięcie istniejących na tym terenie garaży. Z uwagi na brak zainteresowania nowymi mieszkaniami przez członków oczekujących, a także dużą podażą mieszkań na rynku wtórnym, Spółdzielnia nie podejmowała więcej starań o zakup nowych terenów pod budownictwo mieszkaniowe.

2008

Rok 2008 był rokiem jubileuszu 50-lecia Spółdzielni Mieszkaniowej „Śródmieście” w Szczecinie. Uroczystość jubileuszowa odbyła się dnia 30 maja, w Teatrze Współczesnym w Szczecinie. Zaproszonych na uroczystość było ponad 260 osób. Jubileusz 50. stał się okazją do przypomnienia dorobku poprzedniczek Spółdzielni „Śródmieście”, nagrodzenia pamięcią ludzi tworzących te spółdzielnie, złożenia podziękowania za pracę, działalność społecznikowską, wiedzę, pracowitość, za to wszystko, co wpłynęło na powstanie Spółdzielni, jej rozwój i dzisiejszy kształt Spółdzielni. Po oficjalnej części, zaproszeni obejrzeli spektakl – komedię Aleksandra Fredry pt. „Mąż i żona” w reżyserii Andrzeja Bubienia, z muzyką Piotra Salabera.

..do dziś

Lata ostatniego dziesięciolecia to okres, w którym działania Spółdzielni były ukierunkowane na poprawę stanu technicznego posiadanego majątku. Budynki, jakie znajdowały się w zasobach powstały w różnych okresach, różnych technologiach i standardach. Doprowadzenie ich do stanu uważanego dziś za obowiązujący wymagało wielkich środków finansowych. Opracowano program termomodernizacji zasobów mieszkaniowych. Obejmował on takie zadania, jak: docieplanie budynków, wymianę stolarki okiennej, modernizację węzłów cieplnych. Planowano również dokonać wymiany instalacji wodno-kanalizacyjnej, dźwigów osobowych oraz instalacji elektrycznej. Program termomodernizacji został zakończony w 2006 roku. Rozpoczęto również wymianę pionów wodno-kanalizacyjnych, realizacja tego zadania trwa do dziś. Sukcesywnie realizowano program wymiany i remontów dźwigów.

Spółdzielnia Mieszkaniowa Śródmieście
Strona używa cookies Dowiedź się więcej